Participatie kennis windmolens in 500 woorden, voor de gemeente, burger en mkb, mvo

Mooi windpark verkopen aan burgers, trots eigen windpark bezit

Participeren in een windpark is simpel: verkoop het in stukjes aan burgers, zoals een gemeente een nieuwe woonwijk in kavels aan burgers verkoopt. Dit is de standaard aanpak voor eerlijk draagvlak voor windmolens in een gebied. Werkt uitstekend bij een nieuwe woonwijk. Wordt het windpark plan zo verkocht, dan is er draagvlak. De prijs en kwaliteit van de stukjes windpark (ontwerp) bepaalt het succes. (Participatie kennis in 60 woorden)

Een standaard aanpak voor draagvlak in 500 woorden.
Geschikt voor elke politicus, ambtenaar en burger:

Volgens het blad voor lokale bestuurders, Binnenlandse Bestuur, is de kennis over participatie en windparken versnipperd. Maar kennis over participatie is helemaal niet versnipperd, hij wordt genegeerd, door gemeenten en helemaal door windpark ontwikkelaars. Negeren van kennis lijkt voordelig voor deze partijen, maar ze zijn juist duurder uit.
Door een windpark plan in stukjes te verkopen, laat een gemeente “de markt” werken, en blijft het voordeel van het windpark in de regio.

Kunstmatige strijd maakt eerlijke participatie onmogelijk
Windpark ontwikkelaars, willen zo weinig mogelijk participatie omdat de rijks overheid, met zo veel mogelijk regelgeving, een oorlog probeert te maken van het bouwen van windparken. En in oorlog, en op het slagveld kom je vaak complexe en onzekere situaties tegen. Ideaal om de fossiele belangen te dienen, en duurzaam af te remmen.
Veel subsidie moet die onzekerheid dan een beetje gladstrijken. Er zijn commerciële windpark ontwikkelaars, die zo bot te werk gaan, dat maar 1 op de 10 projecten slaagt, dat ene windpark moet dan de ontwikkelkosten van de mislukte 9 compenseren. In een oorlog is de verkeerde participatie duur, voor commerciële ontwikkelaars.

Simpel en eerlijk, koop een eigen stukje windpark
Er zijn daarom veel meer gestandaardiseerde aanpakken nodig. En gezien de omvang van de nog te bouwen windparken, 6000 MW, is daarvoor een simpele participatie aanpak nodig. Niet vanuit de idealisten in een coöperatie, maar een coöperatie als eind resultaat. Alleen een simpele vorm trekt veel deelnemers.
Die is er ook, bouw windparken net zoals woonwijken, voor burgers, ipv voor de gesubsidieerde winst van de commerciële windpark ontwikkelaars.
Hierbij moet de gemeente wel een meer regisserende rol op zich nemen, en minder achterover leunen, minder toekijken hoe commerciële bedrijven de winst wegkapen ten koste van de eigen burgers.

Trots eigen windpark bezit
U snapt wel, met dit soort oproepen is het begrijpelijk dat windpark huisjesmelkers, dit soort participatie niet willen.
Maar voor de woningbouw heeft onze maatschappij die omslag ook gemaakt, NU woont de helft van ons trots in een eigen woning.
We moeten daarom toe naar trots eigen windpark bezit, elk huishouden en MKB een stukje om zelf stroom op te wekken. De grote energie bedrijven hebben deze trends allang ingecalculeerd, maar Nederlandse rijks ambtenaren kunnen heel goed tegenwerken, en weerstand regisseren.

De geplande 6000 MW aan nieuwe windparken is genoeg om 3 miljoen huishoudens trots te maken op hun eigen stukje windpark.
Maar de rijksambtenaren hebben er een Rijks Coördinatie Regeling dictatuur van gemaakt, om het eigen windpark bezit zo goed mogelijk tegen te werken en groei te vertragen.

Actie gemeenten
Toch kunnen gemeenten ook NU kiezen voor een aantrekkelijk windenergie product, het Stukje Nieuwbouw Windpark.
Ze moeten alleen meewerken aan plannen die deze standaard participatie vorm willen toepassen. Verkoop een plan al voor de bouw aan burgers, in gezinsstukjes
En gezien het slagveld, moet de gemeente dat ook actief regisseren, door hun eigen burgers een keer te vertrouwen, en hen zo’n aanbod te doen.

Een gezinsstukje windpark, kost 2500 EUR
en levert elk jaar 4000 kWh stroom, 20 jaar lang.
Die stroom heeft een kostprijs van 2 tot 5 cent, afhankelijk wat je allemaal in die kostprijs stopt. (indicatieve cijfers)

Belangstellenden kunnen hun belangstelling registreren op http://www.pakdewind.nl

Lokale product verfijningen
Vervolgens moeten gemeenten wel willen meewerken aan het voor hun gemeente uit-ontwikkelen van hun lokale product, dat Stukje Nieuwbouw Windpark in hun regio
Dat doen ze ook voor een nieuwe woonwijk.
Door het aanbieden van stukjes windpark als een product ontwikkelproces te zien, kan de gemeente actief meewerken aan het verbeteren van het product.
Hou die vergelijking vast.

Laten we vaststellen dat er voor nieuwbouw woonwijken nooit veel verzet is.
Dat kan ook zo werken voor mooie Nieuwbouw Windparken.
Daar kunnen burgers hun eigen kavel in kopen, waardoor ze zich identificeren met het windpark plan.
Hun belangstelling registreren maakt het draagvlak zichtbaar.

NGO’s en het windenergie bedrijfsleven zullen dan nog steeds vele windparken zien verrijzen, maar dan met burgers of stroom verbruikers als eigenaar.

Een standaard aanpak voor draagvlak in 500 woorden.
Geschikt voor elke politicus en ambtenaar en burger

Dit bericht is geplaatst in duurzaam, politiek en getagd, , , , . Bookmark de permalink.

4 Reacties op Participatie kennis windmolens in 500 woorden, voor de gemeente, burger en mkb, mvo

  1. Duurzame Fred zegt:

    Het idee is aardig. De gedachte is gewoon samen de windmolen exploiteren. In Dongen hebben ze in café’s bewonersavonden gehouden. Eerst de mensen verzamelen die de kar willen trekken. De gemeente zou een startbedrag kunnen geven. Daarna staan de aktieve mensen (ambassadeurs) op en nemen het initriatief. Zij hebben de kennis en willen dat overbrengen op de anderen die
    geinteresseerd zijn. Dan komt het van onderop. En dat zet de maatschappij in werking en vergroot het draagvlak.

    • Henk Daalder zegt:

      Participatie wordt al moeilijk genoeg gemaakt, daarom moet de gemeente opkomen voor haar eigen burgers. En via de VNG lobbyen voor eerlijke kansen voor participatie die echt voordeel oplevert.
      Er zijn maar een paar gemeenten die de dictatuur van EZ trotseren en voor hun burgers opkomen, Amsterdam is er een voorbeeld van.
      Helaas volgen de meeste gemeenten die iets doen, gewoon de NWEA burgers benadelings strategie. Ze zien het windpark alleen als iets commercieels waar ze hun burgers aan moeten uitleveren.

      Bij nieuwe woonwijken vinden we het ook normaal dat de gemeente zijn eigen burgers niet uitlevert aan huisjesmelkers. Dat kunnen ze wij windparken ook doen.

      Schrijf als gemeente voor hoeveel van een windpark plan aan burgers verkocht moet worden, precies zoals bij een nieuwe woonwijk, dat moet in de gedragscode voor NWEA bedrijven.

  2. Henk Daalder zegt:

    hhh

  3. Henk Daalder zegt:

    De reden waarom het voor burgers goedkoper is om zelf stroom op te wekken met een eigen stukje windpark, is dat de commerciële financiering van een windpark duurder is, dan wanneer burgers hun stukje windpark van hun spaargeld betalen.

    Dat gebruikte spaargeld, leverde ca 1% rente, dat valt weg, dus dat kost de financiering van een eigen stukje windpark

    Commerciële financiering is 80% rente van een lening bij de bank, 3 tot 8% rente
    En 10 tot 20% rendement op de 20% eigen kapitaal.
    Samen veel duurder dan die 1% gemiste rente.

    En omdat windmolens automatisch werken, is er geen ondernemer bij nodig, net zoals mensen geen ondernemer hoeven te zijn om in een eigen huis te wonen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *