Defensie die zelf windparken bouwt, krijgt weer een maatschappelijke betekenis

Defensie heeft veel gebieden in gebruik, op de hei en op zee. In veel daarvan passen windmolens. Daarmee zou Defensie dan een eigen bijdrage leveren aan de energievoorziening van Nederland. En zij zou zich zelf ook een nieuwe maatschappelijke betekenis geven, als zij die windmolens weer in stukjes zou verkopen aan de inwoners van de regio. Zij voelen dan een verbintenis met Defensie, omdat die hen helpt duurzaam te worden, en goedkoop, want stroom uit je eigen stukje windpark is goedkoop, en onafhankelijk van chanterende leveranciers.

Dus defensie helpt inwoners en MKB bedrijven aan goedkope stroom uit windmolens, op haar eigen terreinen. Behalve dat de stroom die Defensie zelf verbruikt, dan duurzaam wordt, en onafhankelijk van fossiele leveranciers, versterkt defensie zo ook haar rol en betekenis in de maatschappij.

Doordat ze inwoners van een gebied uitnodigt eigenaar te worden van een stukje windpark op haar terrein. Defensie kan haar eigen gebieden onderzoeken op hun geschiktheid voor windmolens, en daarna kiezen waar zij haar eigen windparken wil bouwen. Daarna nodigt zij burgers en MKB bedrijven uit een stukje te kopen. Dan kan Defensie zonder veel geld te lenen, duurzaam worden.

Mensen die die windmolens dan zien, begrijpen en voelen de relatie tussen Defensie en henzelf. Zo kan Defensie zelf minder tunnelvisie krijgen op fossiel energie en meer aandacht te geven aan het zelf benutten van de duurzame energie waar ze direct toegang toe hebben. Die energie verwaait nu nutteloos boven de Defensie terreinen.

Er is ook een oefenings aspect aan gebieden met windparken.

Naarmate er overal op de wereld windparken gebouwd worden, en de Nederlandse Defensie die niet zelf heeft, kan ze er ook niet in oefenen. Steeds vaker zullen conflicten zich afspelen in gebieden met windmolens. Bedenk dat Nederland zelf, wereldwijd, bij d elanden zit met de minste windmolens.

Daarom zou het verstandig van Defensie zijn, als ze in hun Noordzee oefen gebied voor de luchtmacht, juist windparken toestaat, of sterker, zelf bouwt.  Daar kunnen de straaljagers en helikopters oefenen met het tussen en over windmolens heel vliegen.

Daarom ook zou de luchtmacht dezelfde radar strategie moeten oppakken die de marine al jaren volgt, en niet zoals nu, tegenwerkt bij elk windpark in de buurt van een luchtmacht basis.
Ze moeten die windparken aangrijpen om, net als de marine, betere radar systemen te kopen dan ze nu hebben.
Zo doet Engeland het ook.

Voor de verre toekomst zijn vooral windparken een mogelijke bron van brandstof, omdat je met de stroom waterstof kunt maken, en dat weer benutten om de gewenste brandstof te fabriceren. Dat is dan strategisch onafhankelijk van de huidige fossiele leveranciers.

Duitsland onderzoekt ook proactief welke defensie gebieden geschikt zijn voor windparken.

Benut de windenergie die nu verwaait boven ons land, dat moet deel worden van onze defensie strategie, samen met burgers. http://www.pakdewind.nl

Dit bericht is geplaatst in duurzaam, politiek en getagd, , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *