West Brabant aan de slag met duurzame burger energie

Waar wil jij, jouw eigen windpark?Stel je woont in West Brabant, de windmolens die daar staan, zijn van buitenlandse energiebedrijven.
Als duurzame burger (Links en Rechts) zou je ook wel een eigen windpark willen, omdat dat verreweg de goedkoopste duurzame energie levert.

Als West Brabander heb je hier een doorslaggevende invloed. Hier volgt waar je op moet letten voor je eigen goedkope duurzame energie, onafhankelijk van fossiele leveranciers. Goedkoper dan zonne-energie, en uiteindelijk ook zelfs gemakkelijker. Met wat hulp van de lokale overheid en politiek,  jouw duurzame politici.

De rijksoverheid heeft hier ook grote invloed op, ook al worden nu de meeste windparken door kapitaalkrachtige ondernemers gebouwd.
Overigens kunnen ook burgers ondernemer zijn, jij dus. Al is het jammer dat juist deze VVD regering die kans  zo luidkeels negeert. De ondernemerspartij probeert het land uit te leveren aan buitenlandse energiebedrijven. Die moeten peperdure kerncentrales bouwen, op onze kosten. we kunnen beter zelf een eigen windpark bouwen.

Dat begint met het zelf aanwijzen van geschikte windpark locaties voor je eigen windpark.  Bedenk er zijn vele West Brabanders, ook niet zo geïnteresseerde burgers, maar ook zij zullen straks graag meedoen, als ze het voordelige aanbod horen, onder meer 20 jaar vast laag tarief en belasting vrijstelling, zoals ook grote (buitenlandse) bedrijven genieten.

Na het kiezen van geschikte windpark locaties  wordt van die mogelijkheden een concreet, regiobreed landschaps ontwerp gemaakt.

Daarbij gaan we uit van hoe het er uit ziet in het landschap.
Uit dat landschaps ontwerp, komen windpark ontwerpen, die kavels zijn geld waard. Zo creëer je waarde in het landschap als duurzame burger.

Rol lokale politiek, steun je eigen burgers
Bij die waarde in het landschap, komt de lokale politiek weer in beeld. Zij zullen een ruimtelijk plan moeten goedkeuren. En hun eigenburgers voorrang geven boven de wensen van een buitenlands energiebedrijf of een commerciële windpark ontwikkelaar van elders.

Dezelfde overheid die Energiebelasting int bij  burgers, subsidieert fossiele energie al jaren met ca 7 miljard per jaar. Dat is een stabiele, voorspelbare subsidie via regelgeving en indirect, vaak via belastingaftrek of korting.

Duurzame energie krijgt jaarlijks ca 0,2 tot 0,5 miljard. Meestal via moeilijke procedures die afhankelijk zijn van allerlei andere procedures. En ook onvoorspelbare ingrepen van de overheid zelf
Potjes voor duurzame energie zijn om de haverklap leeg, die voor fossiele energie niet, de regels voor fossiele subsidie blijven zoals ze zijn.

Energie investeringen zijn grote bedragen, investeerders doen er alleen aan mee als er enige zekerheid is voor het rendement.
Daarom zijn er bijna geen duurzame energie projecten en blijft de subsidie voor duurzame energie voor 80% op de plank liggen. Met een onbetrouwbare overheidspartner, doe je zo weinig mogelijk zaken.
De SDE subsidie voor windenergie bleef dus voor meer dan 90% op de plank liggen, totdat EZ in 2009 en 2010, het geld met een individuele regeling naar een paar grote projecten schoof. Daarmee liet EZ zelf zien dat de SDE niet werkte.

Ook op lokaal niveau hebben overheden een grote rol.
Door de extreem slechte overheids condities voor de bouw van windparken, ontstaat slechts hier en daar een windpark, dat geeft een versnipperd beeld.
Zie Friesland, al zijn die extreem gevoelig, en de Flevopolders en de Wieringermeer.
In deze gebieden is de lokale overheid in actie gekomen en heeft laten nadenken over een gemeente of regiobreed herontwerp van het landschap.
Daarnaast zijn er gemeentes die hun eigen bevolking een voorkeurspositie geven. Haarlemmermeer en Amsterdam Noord bijvoorbeeld. Ook Amersfoort en Utrecht denken in die richting. Dat is beter dan bijvoorbeeld Ede en Nijmegen die een windpark als een aanbesteding hebben weggegeven.
Bij een aanbesteding blijft de bevolking, de burger, aan de kant, want hij is individueel niet in staat mee te doen met zo’n aanbesteding.
Bovendien kost participatie wat extra geld, ook dankzij de rijksregels die bedrijven aftrek gunnen, maar burgers niet.

Fout voorbeeld gemeente Ede
Dat is ook gebleken bij de aanbesteding in Ede, Windpark A30, 2 windmolens, waar een aanbieder met een slechte score voor burger participatie, de aanbesteding won. Hij bood de gemeente zelf, wel het meeste geld. Maar de bevolking van Ede heeft het nakijken. Zij staan straks te kijken naar windmolens van iemand anders. En ze betalen onnodig veel voor de stroom uit die windmolens. Als de gemeente Ede zijn eigen burgers beter de kans had gegeven het zelf te doen, dan hadden er ook  2 windmolens in Ede gekomen, maar voor de gemeenschap als geheel zouden de kosten lager geweest zijn.
Gelukkig zijn er in de regio nog meer geschikte locaties,waar de gemeentes een herkansing hebben, hun eigen burgers te helpen met duurzame energieopwekking.

De burger kan wel degelijk ook zelf wat doen, West Brabant kom in actie, Pak de wind, wind de wereld te beginnen in West Brabant.
Burgers kunnen, samen, geschikte windpark locaties aanwijzen, en dan meteen daarbij een regiobreed perspectief hanteren.
Daarbij verzamelen ze draagvlak voor hun eigen windpark. En daarmee kunnen ze naar de gemeentes gaan, hun eigen gemeentes.
Die moet dan wel de stap nemen hun eigen burgers in de driver seat te zetten, waarna de burgers van een gemeente, als ondernemers, kennis kunnen inhuren om het windpark te realiseren.
Deze aanpak is verder uitgewerkt op de website voor Duurzame Brabanders die dit in West Brabant gaat testen, met mooie windpark ontwerpen voor de hele regio, windenergie van en voor west Brabanders.

Dit bericht is geplaatst in duurzaam, invloed, politiek en getagd, , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *