ODE bij de zonnepanelen fabriek van Scheuten Solar

ODE is het grootste duurzame energiebedrijf van Nederland, het produceert 2 soorten duurzame energie, Windstroom en Zonnestroom.

De zonsectie organiseerde 16 mei een excursie naar een zonnepanelen fabriek van Scheuten Solar in Gelsenkirchen.
De leden van ODE wonen verspreid over het hele land, in de week voorafgaand aan d eexcursie is er druk geemailed en gebeld over het samenstellen van autopools. Het resultaat was dat er 8 nederlandse auto’s op het parkeerterrein stonden voor 35 leden van de ODE Zon sectie.

 
De bijeenkomst begon met een vergadering over de verschillende acties die nu lopen.
Deze bijdrage gaat vooral over het bezoek aan de fabriek.


Op de voorgrond Peter Segaar van PolderPV, die natuurlijk niet ontbrak bij dit buitenkansje.
Toen hij deze foto maakte, wisten we niet wat er bovenop de fabriek ligt, zie de foto onderaan.

In de fabriek staan 3 productielijnen lijnen waar aan het eind kant en klare zonnepanelen af komen.

De lijnen worden gevoed met
– losse zonnecellen van ca 15 cm in het vierkant.
– glas
– smeltfolie
– een aluminium raamwerk
– de aansluit kabels

De prijs van een paneel wordt voor ca 80% bepaald door de aanschaf van de zonnecellen.
Er loopt niet zo veel personeel rond, verreweg de meeste handelingen worden gedaan door robots.
Het aandeel van de mensuren in de kostprijs is volgens Scheuten Solar gering.

Scheuten is een bedrijf dat ook voor zijn eigen mensen wat leuks wil betekenen, plezier in het werk is belangrijk. In de fabriek hoeven de mensen bijvoorbeeld geen haarnetje op. In ieder geval in de zonenpanelen fabriek lijken de mensen het best naar hun zin te hebben

De fabricage van een compleet zonnepaneel gaat als volgt.

– Eerst worden losse zonnecellen in een string gesoldeerd,
– De strips worden op een plaat glas gelegd
– De strips worden onderling verbonden
– Er volgt een controle door mensen
– De glazen plaat met zonnecellen wordt met een soort smeltlijm tot een geheel gebakken
– Er komt een frame omheen, en het paneel wordt getest
– Het testbonnetje wordt op het paneel geplakt.

Foto’s maken mocht helaas niet, maar gelukkig vond ik op internet voldoende geschikte plaatjes.

De eerste stap is het onderling verbinden van losse zonnecellen tot strips van ca 1.5 m, dat gebeurd in een volledig gerobotiseerde productiemachine.
Een medewerker zet enkele doosjes met losse zonnecellen in de machine, dit zijn verschillende kwaliteiten zonnecellen.
Een grijper kiest een mix uit deze kwaliteiten, zodat straks de gewenste opbrengst uit het paneel komt.
Losse zonnecellen zijn ca 15 x 15 cm groot.

De machine soldeert een strip op de zonnecel en de cellen soldeert hij onderling aan elkaar tot een strip van ca 1.5 m lang.

De machine levert deze strip af in een goot. Zonnecellen zijn los heel kwetsbaar. Ze zijn papier-dun en het silicium waar ze van gemaakt zijn is zeer bros.
De rondleider liet een afgekeurde zonnecel zien, er was een stukje afgebroken, en in zijn handen brak het ding verder stuk.
Mensenhanden kunnen deze zonnecellen bijna niet hanteren, vandaar de machines.

In een tweede robot installatie legt een medewerker een glasplaat op de lopende band en daarop een smeltfolie, met een lineaal veegt hij de lucht onder de folie weg.

De glasplaat gaat de machine in en daar leggen robots met zuignappen de eerder gesoldeerde strips zonnecellen op de glasplaat met smeltfolie. Ze bewegen niet te snel, want dan zouden de zonnecellen kapot waaien.

Daarna gaat de plaat glas met de losse strips zonnecellen opnieuw een soldeer machine in.
Deze tweede machine soldeert de losse strips aan elkaar. Zowel onder als boven worden de strips onderling verbonden.
Ook dit wordt helemaal door robots gedaan.

Een robot legt ook een “spin” op de juiste plaats, dat is een soort concentratie punt, waar later de kabels worden aangesloten

Ook deze spin wordt met soldeerstripjes aan de zonnecellen gesoldeerd, door weer andere een robot.

Mensen controleren de robots
Na de soldeer robots rolt het “zonnepaneel in wording” op een lichtbak voor inspectie door kritische medewerkers.

Omdat er licht op valt, doet het paneel het al. met een voltmeter controleert een medewerker of hij het echt doet. Verder kijken ze met zijn tweeen, aan onder en bovenkant naar de soldeerverbindingen van de robots, en ze solderen evt. nog wat na als het beter kan.
Indien nodig schuiven ze de zonnepanelen nog netjes op de goede plaats.

Daarna leggen ze de achterfolie op de losliggende rijen zonnecellen.

Bakken op 160 graden
De zonnecellen zijn nu aan elkaar gesoldeerd en onder en boven zitten ze tussen een smeltfolie op de glasplaat.
Het geheel wordt nu vacuum gezogen en tot 160 graden verwarmd. De folie waar ze tussen liggen smelt en evt zwemmen ze een beetje als er spanning in de soldeerstrips zit. Hierbij worden de zonnecellen een geheel met de glasplaat. Aan het eind van de verwarmingslijn, koelt de bakmachine de platen “glas met zonnecellen” weer af tot ca 80 graden. Anders zou het te lang duren voordat de medewerkers er wat mee kunnen, bovendien wordt de warmte zo hergebruikt.

Een robotarm pakt hem op met zuignappen en houdt hem voor een camera, die controleert of de cellen nog steeds op de goede plaats liggen, en er nergens een stukje is afgebroken.

Een vervolgstap is het afsnijden van de gestolde smeltfolie die er aan de zijkant is uitgekomen.

Het raamwerk
Het raamwerk wordt door medewerkers gemonteerd, eerst zet iemand het langs de lijn in half in elkaar, door er hoekstukken in te persen.
Daarna wordt het frame op de lijn, om de glasplaat heen gelegd en daar in elkaar geperst.
Het doosje met de aansluitkabels wordt er op gekit en vastgeschroefd. Het paneel is nu eigenlijk af,maar moet nog een keer doorgemeten worden

Flash meting
Daarna sluit een medewerker de kabels van het nieuwe zonenpaneel aan op een robot arm.
Deze robot houdt het paneel even onder een felle flitslamp. De lamp is niet te zien, het geheel is een soort donkere kamer, dir tot het plafond reikt, en nadat de robotarm met paneel in dekamer is verdwenen, gaat de deur automatisch dicht. Op het plafond zie je even een flits.

De lamp in de meetkamer geeft een precies gedefinieerde hoeveelheid licht af, en achter de installatie staat een bonnetjes printer die de gemeten stroom, spanning en vermogen aangeeft.
We hebben het gecontroleerd. Elk bonnetje is anders.
De waardes varieerden tussen 195 en 200 W

Scheuten geeft als specificatie dat ze deze waarde met 5% nauwkerigheid leveren, en dat ze altijd aan de goede kant blijven. Dus deze panelen zouden als 195 Wp verkocht worden. Ze leveren minstens 195 W, onder referentie lichtsterkte.

Elke ploeg moet een keer een referentie paneel in de machine leggen om de meetinstallatie te ijken. En inderdaad, waar we bij stonden, kwamen ze van achter uit de fabriek aandragen met een paneel, dat zag er duidelijk niet meer nieuw en glimmend uit, het ijkpaneel.

Aan het eind van de lijn volgt nog een wonderlijk tafreel, dat tegelijk weergeeft dat de panelen redelijk robuust zijn.

De medewerkers contoleren of de zijkanten van het paneel recht zijn, er zitten kennelijk bulten oid in. Met klossen en hamers timmeren ze de randen van het frame recht en dat gaat er niet zachtzinnig aan toe.

Het dak ligt vol met zonnepanelen, ook de luifels boven de ramen bestaan uit zonnepanelen.

Dit bericht is geplaatst in guldenlijn. Bookmark de permalink.

5 Reacties op ODE bij de zonnepanelen fabriek van Scheuten Solar

  1. Umro Slager zegt:

    Avatar van Umro Slager
    Uitstekend artikel!
    Zeer goede weergave van hetgeen bij Solar Scheuten te zien is geweest en verteld is.
    Complimenten en Dank,

    Umro Slager

  2. Henk Genet zegt:

    Avatar van Henk Genet
    Heel chique om dit verslag op deze manier te ontvangen.
    Groet,

  3. Johan Langendoen zegt:

    Avatar van Johan Langendoen
    Een prima en gedetailleerd artikel.
    Een zeer professioneel verslag van een kundig journalist. Zeer informatief voor diegenen die niet de excursie hebben bijgewoond.
    Reactie is geredigeerd

  4. Jim Hasenaar zegt:

    Avatar van Jim Hasenaar
    Uitstekend. Precies wat we nodig hebben in Israel.
    Ik had graag nog meer informatie ontvangen. Wat zijn de prijzen? Is het te koop in Israel? Wat nog behalve de panelen zelf heb ik nodig? etc. etc.

  5. Henk Daalder zegt:

    Avatar van Henk Daalder
    Scheuten Solar levert eigenlijk alleen aan tussenhandelaren, alleen heel grote projecten doen ze zelf.
    Dus moet je in Israel een installateur zoeken. Die geeft je een offerte en kan vooraf meedenken wat je precies nodig hebt.
    Hij levert daarna de panelen en bijpassende inverters. Dat zijn de appraten waar de je panelen op aansluit en die de gelijkstroom van de panelen omzetten in wisselstroom en die automatisch in het net voeden.
    De installateur zoekt dus voor het gewenste aantal panelen een bijpassende inverter
    Verder moet het geheel ook nog geinstalleerd worden, maar dat is goed zelf te doen

    Om te beginnen moet je kritisch kijken naar de plaats waar je de panelen wilt opstellen, daar mag geen schaduw op vallen. Je moet voorkomen dat een deel van de panelen wel en de rest niet in de schaduw valt.
    Die situatie is nadelig voor de opbrengst, dan kun je het aantal panelen beter verdelen over 2 kleinere inverters, het schaduw deel en het “altijd in de zon” deel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *