Mijn Nationaal Plan van Aanpak Windenergie

Een club ambtenaren is bezig de kabinets doelstelling voor de verdubbeling van Windenergie op Land, per 2011, te onderzoeken, niet realiseren.
Daarvoor hebben ze een analyse geschreven, die hebben ze alvast “Plan van Aanpak” genoemd, maar meer dan een analyse is het niet.

Het “Nationaal” Plan van Aanpak Windenergie, is te downloaden bij het ministerie van VROM.
Het was al vastgesteld en ceremonieel ondertekend op 31 januari, daarna bleef het stil. Het plan was nergens op het internet te vinden. Pas na dat ik er in maart om vroeg, verscheen het op de VROM website.

Het plan heet Nationaal PVA Windenergie, waarom begrjijp ik niet want er wordt in vastgesteld dat nog steeds provincies en vooral de gemeentes de kar trekken, zoals de afgelopen 20 jaar het geval is geweest. En dat moet zo blijven volgens de auteurs van het PVA.
De afgelopen 20 jaar is de periode waarin ons land van een voorloper op milieugebied, afzakte tot de allerachterste staart van het peleton. Nederland blinkt nu uit in plannen voor kolencentrales, omdat we van die goede havens hebben. Alsof ze die kolenhavens ook niet hebben in Duitsland, Belgie, Denemarken, Frankrijk, Spanje, Portugal en Italie. Die kolencentrales worden waarschijnlijk juist hier gepland, omdat het fossiel bedrijfsleven hier kennelijk in staat is de regering te chanteren. En de regeringen in die andere EU landen hebben kennelijk wel de moed het begrip duurzaam in te vullen zoals het meestal begrepen wordt.

Probleemstelling van het pva Windenergie
– Op welke manier kan invulling worden gegeven aan het doel het windenergievermogen (meer dan) te verdubbelen in de huidige kabinetsperiode;
– Op welke manier kan het windenergiebeleid voor de langere termijn worden vormgegeven.

Dit zijn goede doelen, waarom maken we daar een probleem van?

Levensduur windmolens 20 tot 30 jaar
In het plan wordt geconstateerd (p6) dat windmolens na hun financieel economische levensduur, 15 tot 20 jaar, afgebroken kunnen worden. Geen woord over de betere windmolens die 20 tot 30 jaar mee gaan. Moeten die duurzamere kwaliteitsprodukten dan uit ons land geweerd worden? Er is toch recht op vrije handel in de EU.
Windmolens voor op zee worden nog volop ontwikkeld, en de levensduur steeds langer. Die techniek komt natuurlijk ook voor windmolens op het land beschikbaar. Straks gaan windmolens net als kerncentrales, 60 jaar mee, maar omdat ooit in 2007, een natuurgebied freak een VROM ambtenaar zo ver kreeg op te schrijven dat windmolens maar 15 jaar gefinancierd mogen worden, wordt het straks “beleid” dat in nederland alleen de aller slechtste windmolens staan, de apparaten die in Duitsland zijn afgeschreven.

Welke actoren?
De rijksadviseur voor het Landschap heeft geadviseerd (juni 2007) dat alle actoren in een zorgvuldig proces betrokken worden bij het tot stand komen van een plan maar ook bij de latere project ontwikkeling.
Dat is overgenomen door het kabinet.
Vervolgens beperken ze in Den Haag de actoren tot ambtenaren van VROM, EZ en LNV.
En die verklaren in dit plan dat vooral gemeentes, de provincies en ondernemers de kar moeten trekken. Zonder rijks-randvoorwaarden zullen dan nooit al die vereiste actoren, de omwonenden van een windpark, worden betrokken. Dat heeft de praktijk van de afgelopen 20 jaar wel aangetoond. En windmolen cooperaties hebben daarentegen aangetoond dat die actoren de omwonenden juist van doorslaggevend belang zijn voor een succesvol windpark.

Merk even op wat de haagse ambtenaren doen, door het pva Windenergie in besloten kring te houden, komen er geen nieuwe actoren bij, en kunnen ze de problemen in kleine kring blijven manipuleren.
Stel, een regio zou zelf een eigen plan opstellen, dan zullen deze ambrenaren hun best blijven doen die mensen te negeren. Anders hadden ze ook wel een “communicatie” actie lijn uitgezet.
Zo bouwt den haag corruptie in zijn eigen processen.
Dit is een proces waar uiteindelijk veel gewone mensen bij betrokken gaan worden, daarom moet het nu al veel transparanter.

Actielijnen
In het Nationaal Plan van Aanpak Windenergie worden de volgende actielijnen onderkend:

1. Inventariseren van projecten in de pijplijn en eventuele knelpunten
2. Onderzoeken van knelpunten en randvoorwaarden
3. Ontwikkelen van windenergiebeleid op land voor de langere termijn
4. Vergroten positieve betrokkenheid bij windenergie

Met de woordkeus “actielijn” wordt zorgvuldig vermeden dat er ook doelen gerealiseerd moeten worden. Dit is een haagse activiteit, vergeet dat niet. De haagse cultuur is, we praten er vooral over, iets besluiten, iets onomkeerbaars doen, dat doen we hier niet. Tenzj in uiterste nood.
Door al dat praten in den haag, onstaat een kudde argumenten, die als schapen heenen weer gedreven worden over de hei. Tot op een bepaald moment blijkt dat de kudde ergens in een hoekje is gedreven.
Zeker in dit geval moeten ze dat wazige gedrag niet doen, want het doel is helder: een verdubbeling van de hoeveelheid windenergie op land, door het vlot trekken van gestrande projecten.

1. De pijplijn met gestrande windprojecten
“Blijf doen wat je deed en het resultaat zal hetzelfde blijven”, een pijplijn vol windparken.
Verreweg de meeste windmolen projecten stranden op weerstand uit de regio. Dat is al jaren zo, en het Windparken Wiki geeft aan hoe het wel kan. Maar die veranderkundige benadering is niet uigevonden in Den Haag. Bovendien weten ze bij VROM en EZ natuurlijk allang waar het probleem zit. Deze inventarisatie is bedoeld om tijd te winnen en te doen alsof er hard gewerkt wordt.

Hier geldt de regel dat als je hetzelfde blijft doen, de resultaten ook hetzelfde zullen zijn.
Zolang natuur organisaties in de provincies mogen bepalen hoe het gebied versnipperd wordt, en natuur organisaties de provincies mogen vertellen dat er geen windmolens in natuurgebieden, bossen en open gebieden mogen komen, zal er geen plaats zijn voor grotere windparken.

Nu staat er één opdracht aan gemeentes in het PVA:
Daar waar bestemmingsplannen windenergie nog niet toestaan en er wel goede mogelijkheden aanwezig zijn, zorgen gemeenten voor aanpassing van de bestemmingsplannen. (p12)

Ik heb nog geen gemeente gehoord, dat een bestemmingsplan omdeze reden herzien moet worden. Het regeerakkoord is inmiddels al een jaar oud papier. Er wordt al gepraat over het vallen van het kabinet. Deze opdracht is natuurlijk nooit aangekomen bij gemeentes.

Vraag maar eens bij je eigen gemeente, ze zullen je lachend de deur wijzen. Met de mededeling “dat soort beleid doen ze in den haag maar, wij in de gemeente hebben al genoeg te stellen met de bedilzucht van de provincie voor gewone RO zaken”

De oplossing is natuurlijk een dwingender directief vanuit Den Haag.
Ik heb dit een windenergie wet genoemd, die elke regio een taakstelling geeft een bepaalde hoeveelheid windenergie op te wekken. En die regio mag dan vervvolgens zelf bepalen waar in hun regio hun windmolens komen.
Ze mogen ook de winst houden, als ze zelf eigenaar zijn.
Den Haag zou dit moeten faciliteren door de verplichte procedure kosten zoals landschaps ontwerp en MER procedures, bouwvergunnigen en juridische procedures van uit een klimaatpot van “Schoon en zuinig” te betalen.

2. Actielijn Knelpunten en randvoorwaarden

Dit staan enkele simpel op te lossen problemen of non-problemen in de analyse

Radar storingen in de luchtvaart.
Dit is zo’n typisch non-probleem. Als windmolens echt een probleem zouden zijn voor de radar, dan zouden die 18.000 hoogspanningsmasten in ons land dat ook zijn. En zouden er geen hoge flats bij Eindhoven Airport zijn gebouwd, of de Bijlmer. Beide radar obstakels zijn geen probleem voor de luchtvaart, dus windmolens ook niet. Koop geen nieuwe straaljagers en geef van dat geld de radar mensen wat, dan kunnen ze voor de tweede keer de allernieuwste spullen kopen. En zo hun kennelijke miskoop van 2005 herstellen.

Dan zijn er nog de laagvliegroutes. De botsing van de Apache helikopter met een hoogspanningsmast in Gelderland geeft aan dat er nu ook al obstakels bestaan waar ze niet op willen letten, dus malken die paar honderd windmolens op de laagvliegroutes ook niet uit.
En, beter een botsing met een windmolen dan met een hoogspanninsmast.

Wat nu als de vijand in zijn gebied overal torens bouwt, of de praktijk van de 2de wereld oorlog herhaalt, de blimps?
Bovendien, de bestrijding van het klimaatprobleem gaat vóór de oefenmogelijkheden voor onze defensie. Laten we de verhoudingen wel even goed stellen.
10.000 Windmolens op het land zijn NU de defensie tegen het onderlopen van ons land over 2 tot 300 jaar.

Dan is er nog de krapte op het net.
Natuurlijk hebben de kolencentrales al geregeld dat hun nog niet gebouwde CO2 uitstoot, voorrang had. Maar de minister heeft ondertussen al besloten dat duurzame energie voorrang krijgt op fossiele stroom, en ook dat kabels, ook op de Noordzee, door de gemeenschap worden aangelegd.
Opgelost dus. Het netjes opschrijven van dat besluit, kunnen we hopenlijk nog wel aan ambtenaren over laten.

Geluids productie
Windmolens maken geluid, net als de wind die door de bomen waait. Er zijn al normen voor, vergelijkbaar met het geluid vanuit fabrieken en industrieele installaties. Het lawaai van snelwegen en Schiphol laten we even buiten beschouwing, want dat is zo hevig en buitencategorie, en dus kennelijk onaantasbaar.
Maar voor windmolen geluid is er een medewerker van de wetenschapswinkel in groningen geweest die een amateuristisch onderzoekje heeft gedaan, en nu is het geluid van windmolens ineens een probleem voor actiegroepen die andermans windmolens niet in hun achtertuin willen.
Dat een boer en zijn gezin uitstekend slaapt vlakbij die zelfde windmolen, is kennelijk niet wetenschappelijk relevant. En geen falsificatie van het gepruts van de wetenschaps winkel in groningen.

Dat het amateurisrtische onderzoekje van die groninger zo slecht is uitgevoerd, dat het niet te herhalen is, dus van geen betekenis, dat doet kennelijk niet terzake. De tegenstanders moet je vooral een podium geven, als dat nuttig is voor het doel van het PVA. Kennelijk is het PVA slechts een stapje om kerncentrales weer mogelijk te maken. Als meer kernenergie het doel is van dit pva Windenergie, dan is de haagse aanpak nog te begrijpen.

Effecten op Natuur en Natura 2000-gebieden
Hier geldt hetzelfde als bij laagvliegroutes. Windmolens zijn een noodzakelijk onderdeel van onze aanpak van het klimaatprobleem. Als windmolens technisch in een natuurgebeid passen, dan moeten ze daar staan, dat is tijdelijk, weten ook de ambtenaren, maar wel noodzakelijk. De waddenzee, IJsselmeer, Markermeer, bossen en natuurgebieden, de EHS, Windmolens kunnen daar heel goed staan. Meenemen in het Nationaal ontwerp. Niet bij voorkeur in dergelijke gebieden, maar ook niet vooraf verboden. Laat een regio met zo’n gebied, zelf maar uitzoeken, of ze de windmolens dichter bij de bebouwing zetten of verder weg, gedeeltelijk in zo’n gebied.
VROM had dit allang moeten aangeven, waarom houden ze zich zo lang van de domme?

Van Beschikbare subsidie naar duurzame financiering
Nu wordt de onrendabele top van de opgewekte stroom gesubsidieeerd. Aangezien uiteindelijk alle stroom duurzaam opgewekt moet worden, en in dit land de kolenboeren en de Shell de baas zijn in den haag en op financieen, moet den haag controle houden op de concurrende duurzame energie. De concurrentie van de duurzame sector moet wel in de hand gehouden worden, fossiel gaat altijd voor in Den Haag.
Den Haag werkt kennelijk niet voor het volk, maar voor het fossiele energiebedrijfsleven, daarom moet in dit land duurzame energie gesubsdieerd worden, en dus onder controle van den haag en indirect van het fossiele bedrijfsleven blijven.
Zo lijkt het in dit land te moeten.

Gewone integere keuzes
Deze gecorrumpeerde verhouding is op te lossen door als politicus, ook in het parlement, de moed te hebben naar Duitsland te kijken. Daar is wettelijk geregeld dat alle duurzaam opgewekte stroom, voorrang krijgt op het net, en dat de netwerk-bedrijven die stroom verplicht moeten opkopen. Voor een rendabel bedrag.
Die hoge prijs terugleverprijs wordt in Duitsland niet gesubsidieerd, de duitste staat heeft zich hier, heel wijs, wettelijk buiten gesteld.
Alle duitse elektriciteitsgebruikers betalen 0,05 cent opslag op de kWh prijs, dus ook bedrijven.
Dat is het verschil tussen ons land in de achterste regionen en landen waar duurzame energie wel een succes is.
Onze ambtenaren hoeven het alleen maar af te kijken. Zoals ingenieurs zeggen, beter goed gestolen dan slecht zelf bedacht.
Voor onze ambtenaren zit er toch nog een intellectuele uitdaging in, de duitse regeling is lang. Dus kunnen ze hier hun best doen om die te versimpelen.
De  SDE regeling komt al een heel eind in de goede richting, nu nog ont-politiceren, en de financiering duurzaam maken, weg die subsidie en politieke invloed, laat de vervuiler, bedrijven en consumenten, betalen.
De overheid houdt genoeg controle mogelijkheden over. Dat weten de lobbyisten ook.

Op de actielijnen 3 en 4 kom ik een volgende keer terug:

3. Ontwikkelen van windenergiebeleid op land voor de langere termijn
4. Vergroten positieve betrokkenheid bij windenergie

Zie hiervoor het windparken wiki. Ik moet het PVA nog eens goed doorlezen om te kijken welke kant de ambtenaren op willen.

Dit bericht is geplaatst in guldenlijn. Bookmark de permalink.

2 Reacties op Mijn Nationaal Plan van Aanpak Windenergie

  1. Aad Verbaast zegt:

    Avatar van Aad Verbaast
    Ik ben benieuwd!!

  2. Klaverblad zegt:

    Avatar van Klaverblad
    Informatief.
    Veel nieuw voor mij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *