Verrommeling van het landschap is een fictie

Mensen die de kreet “verrommeling” gebruiken, willen zelf controle krijgen op de vorming van het landschap.

Wim Derksen, voorzitter van het Ruimtelijk Planbureau, wil kennelijk die invloed. Maar als wetenschapper zou hij ook even helder moeten afbakenen wat hij bedoelt met “verrommeling”. Op de nieuwe overheids website SamenWerkenAanNederland.nl wordt hierover gediscussieerd.

Mijn definitie van “verrommeling”, zoals geinterpreteerd volgens de planologen:
Dit is een perceptie van vooral gebruikers van snelwegen en doorgaande autowegen, dat het beeld vanaf die wegen gezien, wordt opgevuld met steeds meer bouwsels, waar eerst ongestoord uitzicht was op het landschap daarachter.

En geloof me, achter die rommelige bouwsels ligt nog steeds dat zelfde landschap. Het is er nog, daar dus geen verrommeling. Maar alleen op de fiets kun je dat nog ervaren, en dat is de goede manier.

En waar hebben we hen nu over?

Als je ons landschap niet vanaf de snelweg, maar van bovenaf bekijkt, dan is er in ons nog heel veel ruimte. Kijk maar op de luchtfoto’s van het Windparken Wiki en schuif de kaart heen en weer en zoom in en uit. Nederland is overwegend groen, en niet bebouwd.

Van verrommeling is helemaal geen sprake.

In ons land is de bebouwing sterk geconcentreerd in de bestaande klonters. De rest is vooral maagdelijk groen.

Verrommeling is een demagogische kreet van mensen die weer de baas willen spelen.

In Brabant is wel een ander verschijnsel te zien. Dat zijn de industrieele varkensstallen van de bioindustrie. Dat zijn industrieele gebouwen die op een industrie terrein thuis horen, maar helaas de plaats innemen van een voormalige boerderij.

In het Belgische Peer is een heel ander beeld te zien, wie het dorp nadert, met de auto, denkt al een kilometer van tevoren dat hij al midden in het dorp zit. Dat is de lintbebouwing, de belgische standaard manier van dorpsuitbreiding. In onze ogen is dat verrommeling, maar in werkelijkheid is dat nu organische groei. Want als het nodig is wordt een zijpad een echte zijstraat. En gaat de groei verder.

Nederland is een rood/groen fundamentalistische dictatuur.
Ambtenaren van de centrale overheid past meer bescheidenheid, en zeker meer argumentatie.

Decentrale besluitvorming is juist goed, het past in een democratisch bestel.

Dit bericht is geplaatst in guldenlijn. Bookmark de permalink.

3 Reacties op Verrommeling van het landschap is een fictie

  1. Joker zegt:

    Avatar van Joker
    Wat is rommelig?? Wat is mooi? Het Nederlandse landschap is typisch een beeld van een monocultuur.Lintbebouwing langs de autoweg en/of duizenden windmolens plaatsen in het landschap is eveneens een vorm van monocultuur. Nederland lijkt zo een groot “Belgisch” dorp waar het altijd stinkt naar dierenmest.
    Volgens de natuurwetten betekent diversiteit=stabiliteit.
    Henk dit geldt ook voor onze energieaanpak.
    Je stukjes worden er niet beter op.
    De kick om stukjes te schrijven gaat ten kostte van de kwaliteit.Ga een tijdje met de bus naar Spanje.

  2. henk daalder zegt:

    Avatar van henk daalder
    Het kan best zijn dat je door alleen dit stuk te lezen een deel van de discussie mist. Deze specifieke blog bijdrage is een reactie op een stukje in de discussie op http://www.samenwerkenaannederland.nl/duurzaamheid/discussie/verrommeling-van-nederland/verrommeling-is-de-praktijk

    En “duizenden windmolens” in het landschap?
    Dat zie je verkeerd. Met de Guldenlijn aanpak zie je hoogstens een 10-tal windmolens. En ook maar een enkele rij. De rest van die duizenden, staat achter de horizon. Er zijn vele nederlandse landschappen. Daarom is er ook zo veel plek in ons land.

    Bij bijna alle windparken staan de windmolens op een kluitje, dat is niet mooi ontworpen.

  3. henk daalder zegt:

    Avatar van henk daalder
    En ik ben met je eens dat we meer soorten duurzame energiebronnen moeten benutten. Maar er is zo veel duurzame energie nodig, dat we elke molen die we in ons landschap kwijt kunnen, heel hard nodig hebben.
    Het gaat niet snel genoeg, we zijn achterlijk bezig geweest. Provincies denken nog in termen van de Kyoto afspraken en BLOW. Dat is nu echt achterhaald.
    Het is belachelijk dat er enkele jaren voor de einddatum van BLOW nog geen vervolg doel is.
    Kyoto/BLOW had als doel 6 of 9% DE, we zitten nu na 80% van de periode op 3%, dat is dus niet op schema, en die paar procent van Kyoto was nog maar een vingeroefening.

    Daarom heb ik als doel 6000 windmolens op het land, als doel gesteld.
    Daarnaast zijn er nog duizenden op zee nodig, maar dat moeten we nog leren.
    Windmolens voor op zee, zijn technisch nog niet optimaal. En ook de ambtenaren zijn er nog niet uit met de zeebodem gebruikers waar je nu wel en niet op zee windmolens kunt plaatsen.
    Dus, laten we beginnen op het land.
    En wel met het ontwerp

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *